W 1905 roku liczba członków DMV przekroczyła 10 tys. W tym roku jego nowym przewodniczącym klubu został dr Josef Bruckmayer z Monachium, a siedzibę centrali przeniesiono ze Stuttgartu do Monachium. W kolejnym roku klub podpisał umowę o kooperacji wspólnie z Cesarskim Automobilklubem KAC (Kaiserlicher Automobil-Club). DMV zgodnie z umową zajmował się propagowaniem wiedzy z zakresu motocykli i małych samochodów silnikowych do wartości max. 3500 marek. Organizacja imprez sportowych była wspólnym zadaniem obu klubów. Natomiast KAC reprezentował DMV przed niemieckimi oraz zagranicznymi urzędami.

W roku 1907 ze względu na rosnącą liczbę członków będących kierowcami samochodów klub zmienia nazwę na „Deutsche Motorfahrer-Vereinigung”. Wspólnie z Niemieckim Zakładem Benzynowo–Olejowym DMV ustala maksymalną wysokość ceny litra paliwa na 43 marki. W następnym roku zaczął wydawać swoim członkom tzw. „Grenzkarten”, czyli dokumentów umożliwiających przekraczanie granic państwa bez skomplikowanych formalności celnych związanych z pojazdami. W następstwie tego przywileju liczba członków klubu zaczęła intensywnie wzrastać. Pierwszy rajd „Prinz-Heinrich-Fahrt” z Berlina do Frankfurtu pokazał, że ówczesne niemieckie samochody okazały się najlepsze we wszystkich dyscyplinach.