Wynika ona z silnej emisji w linii Hα (656,3 nm), która znajduje się w czerwonej części widma.
Obserwacje satelitarne Obserwację chromosfery prowadzi się z wykorzystaniem satelitów (satelita/instrument): SOHO/EIT STEREO SDO/AIA IRIS
Linie chromosferyczne Do obserwacji struktur w chromosferze stosuje się linie widmowe Hα; MgII; CaII; O I (110 nm); He I( 50.4 nm))
Pomiar pola magnetycznego w chromosferze wykonuje się z użyciem metod polarymetrycznych linii: Hβ; Na D; He I (1083)
Chromosfery gwiazdowe Badania chromosfer gwiazdowych prowadzi się używających tych samych linii widmowych jak w przypadku badań Słońca (zwłaszcza CaII oraz Hα).
Istnienie chromosfer na innych gwiazdach stwierdzono pośrednio poprzez obserwacje emisji z obszaru jąder linii absorpcyjnych, zarówno w optycznym, jak i ultrafioletowym zakresie widma. Chromosfery mają gwiazdy o typach widmowych "późniejszych" niż F0. Rejestrowana jest również zmienność fotometryczna związana z powstawaniem pól pochodni i cykle gwiazdowe o okresach kilku, kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu lat. Chromosfery mają także gwiazdy odewoluowane z konwektywnymi otoczkami, co wiadomo np. z badań nad asymetrią profili linii widmowych.
Przypisy
Linki zewnętrzne Obserwacje satelitarne chromosfery z wykorzystaniem satelity SDO -SDO/AIA 304
Kategoria:Heliofizyka Kategoria:Fizyka gwiazd