240px|right|thumb|Opactwo Dunfermline w 1902 r. 240px|right|thumb|Opactwo około 1919 r. 240px|right|thumb| Przednia fasada opactwa - stan obecny. Opactwo Dunfermline (ang. Dunfermline Abbey) – klasztor benedyktyński wzniesiony w średniowieczu w centrum Dunfermline, w hrabstwie Fife, w Szkocji.
Historia Ok. 800 r. na terenie późniejszego opactwa powstał pierwszy kościół katolicki zbudowany przez ludność celtycką.
W roku 1070 w Dunfermline Małgorzata, wnuczka króla Anglii Edmunda II Żelaznobokiego i król Szkocji Malcolm III zawarli związek małżeński. Miejsce to było dla władców na tyle ważne, że postanowili założyć tam wspólnotę religijną. Małgorzata, dla realizacji tego zamierzenia w 1072 r. sprowadziła do Dunfermline mnichów benedyktyńskich z Canterbury. Przy ich pomocy zbudowany został kościół klasztorny pod wezwaniem Świętej Trójcy. Za czasów Dawida I Szkockiego w l. 1026–1028 kościół ten znacznie rozbudowano. Na bazie nawy głównej powstała świątynia w stylu romańskim. I chociaż kościół ten do rangi opactwa, również pod wezwaniem Świętej Trójcy, został podniesiony dopiero w 1150 r., często przyjmuje się rok 1128 za początek jego istnienia.