Na końcu sztuki zaś idzie do lasu z rogami jelenia na głowie, zostaje otoczony przez mieszkańców Windsoru przebranych za elfy i wróżki i wszyscy razem spuszczają mu łupnia, także sam Falstaff nazywa siebie błaznem. Ale zostaje potem zaproszony na wesele córki pana i pani Page.
W dramacie „Henryk V” Szekspira Falstaff jest tylko wspominany. Jego kompanii: Bardolf, Pistol i jego żona (była pani Żwawińska) rozmawiają o nim i dowiadują się od jego pazia, że Falstaff zmarł i wszyscy razem stwierdzają, że to wina króla Henryka V. Z powodu jego śmierci ogarnia ich, tak samo jak i czytelnika, lekki smutek, gdyż w końcu jak można nie było lubić Falstaffa, pomimo jego wad? Można powiedzieć, że jego życie było komiczne, zaś śmierć tragiczna.
Kompani Falstaffa Bardolff Pistol Pani Żwawińska Dorota Drzej-Prześcieradło Sędzia Spodek książę Henryk (późniejszy Henryk V) paź Robin
Pierwowzór Przypuszcza się, że jego pierwowzorem był jeden z aktorów, działających w ówczesnym Londynie.