Po śmierci hrabiny w roku 1564 wzajemne niesnaski po obu stronach szybko doprowadziły do kolejnych zatargów.

W trakcie tych niepokojów sir Maurice Fitzgerald – mieszczanin zamieszkujący ziemie graniczne między obu terytoriami, kontrolowanymi przez Desmondów – przyjął propozycję ochrony ziem swojego kuzyna z rodu Ormondów. Chcąc zmusić Fitzgeraldów do uległości, w roku 1565 Desmond wyruszył ze swoim wojskiem w kierunku zachodnim. Również Desmond zmobilizował swoje wojska, które ustawił w okolicy Affane, jedynego dostępnego brodu przez rzekę Blackwater.

Bitwa Wojska Desmondów składały się z sił posiłkowych sprzymierzonych klanów irlandzkich (m.in. O’Connors i O’Briens), a także wojsk jednego z niezadowolonych poddanych Butlerów sir Piersa Butlera z Cahir. Wojska Ormondów stanowiły siły lordów z rodziny Butlerów oraz wojska sprzymierzonych rodów galijskich i angielskich.

Desmond opuścił miasto Lismore na czele 80-100 rycerstwa, 300-400 żołnierzy piechoty i kilkuset ludzi z wojsk pomocniczych. Do brodu dotarł w momencie wezbrania rzeki, po czym zażądał od Fitzgeralda dalszych wskazówek.