Wiec odbył się 19 lutego 1905 roku w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie; wzięło w nim udział około 1000 osób.

thumb|200px|Grób Stanisława Lewickiego na cmentarzu św. Rocha w Łukowie Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został radnym sejmiku powiatowego. Uczestniczył w pracach Akcji Katolickiej, był kolatorem kościoła pw. Przemienienia Pańskiego w Łukowie, wspierał finansowo sierociniec sióstr szarytek w Łukowie, współdziałał w przeniesieniu obrazu Matki Boskiej Kodeńskiej z Częstochowy do Kodnia. Za działalność na rzecz wprowadzenia nauki religii w języku polskim oraz za pracę na rzecz Kościoła katolickiego został odznaczony przez papieża Piusa XI orderem Pro Ecclesia et Pontifice.

W 1931 wydał w Łukowie swój pamiętnik pt. „Pamiętnik od r. 1897 do r. 1908 jako przyczynek do historii Odrodzenia Polski”.

Stanisław Lewicki zmarł na atak serca 29 listopada 1933 roku w wieku 79 lat. Jego pogrzeb stał się manifestacją, w której uczestniczyły m.in.: duchowieństwo, przedstawiciele władz, organizacje i młodzież szkolna.

Rodzina Żona – Anna Lewicka – została odznaczona orderem loterańskim;