Przekrój jego dorobku zaprezentowano na wystawie Adam Bunsch w warszawskiej „Zachęcie” (1963) oraz w krakowskim TPSP (1965).
W roku 1967 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zmarł w roku 1969. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
thumb|Tablica pamiątkowa w Bielsku-Białej Wybór jego sztuk teatralnych został wydany w zbiorze Adam Bunsch. Dramaty (1974), z przedmową T. Kudlińskiego.
W roku 1987 odbyła się wystawa retrospektywna w Muzeum Okręgowym w Lublinie, a najpełniejszą prezentacją jego twórczości była zorganizowana przez Muzea: Okręgowe w Bielsku-Białej, Diecezjalne oraz Śląskie w Katowicach w 1992 r. wystawa w Bielsku-Białej pt. Adam Bunsch 1896–1969.
Przypisy
Bibliografia J. Langman, O polskiej sztuce religijnej, Związek Artystów Śląskich, Katowice 1932, s. 24, 31, 32, 202, 203, 204, 307, 309. Ks. A. Liedtke, Historia sztuki kościelnej w zarysie, Poznań 1961, s. 333–334. W. Skrodzki, Na szlaku Młodej Polski, „Przegląd Artystyczny” 1963, nr 6–16. T. Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo polskie, Ossolineum, Warszawa 1964, t. III, s. 94. M. Grońska, Nowoczesny drzeworyt polski, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 1971, s. 328–329, 381, 401–403, 415, 426. S. Marczak-Oborski, Myśl teatralna polskiej awangardy 1919–1939, WAiF, Warszawa 1973, s. 354–356, 440. T.