przebywał w Náměšti i Kralicach, gdzie doskonalił się w sztuce drukarskiej.
Działalność wydawniczą rozpoczął prawdopodobnie w 1630 r., wydając, wspólnie z Janem Litomylem z Litomyśla, w Hadze u Ludolfa Breckefelda Psalmy w przekładzie swojego ojca wraz z dodatkiem pieśni oraz dwa zbiory modlitw.
W 1632 r. objął kierownictwo warsztatu typograficznego braci czeskich w Lesznie. Początkowo zarządzał nim anonimowo, nie podpisując druków. Około 1637-1638 przejął drukarnię na własność z uprawnieniami topografa gimnazjum leszczyńskiego. Prowadził ją na własny rachunek, podlegając tylko ogólnemu nadzorowi władz zboru. Wówczas zaczął podpisywać druki (Officina Danielis Vetteri Gymnasii Chalcographi). Od 1639 r. dodawał do swego nazwiska tytuł „Scholae Lesznensis Typographus. Początkowo drukarnia przystosowana była do składu tekstów czeskich i łacińskich, dopiero po skompletowaniu nowego zasobu czcionek – szwabachy, antykwy, kursywy i fraktury polskiej zaczęto drukować teksty polskie i niemieckie Oficyna posiadała też czcionki greckie i hebrajskie.