W 2011 Meglena Kunewa wzięła udział w wyborach prezydenckich jako kandydatka niezależna, w pierwszej turze głosowania zajęła 3. miejsce, zdobywając 14% głosów poparcia. Założyła także nową partię polityczną pod nazwą Ruch „Bułgaria na rzecz Obywateli”, która w wyborach w 2013 nie przekroczyła jednak wyborczego progu. W 2014 Meglena Kunewa dołączyła ze swoją partią do Bloku Reformatorskiego, bez powodzenia startując z pierwszego miejsca do Europarlamentu. W tym samym roku została natomiast wybrana do Zgromadzenia Narodowego 43. kadencji.
7 listopada 2014 objęła urząd wicepremiera ds. polityki europejskiej i kwestii instytucjonalnych w drugim rządzie Bojka Borisowa. 3 lutego 2016 została również ministrem edukacji i nauki w tym samym gabinecie. Urzędy te sprawowała do stycznia 2017, w tym samym roku ustąpiła z przywództwa w partii.
W 2018 otrzymała nominację na ambasadora Unii Europejskiej przy Radzie Europy.
Życie prywatne Meglena Kunewa jest żoną finansisty Andreja Prymowa, ma jednego syna. Mówi biegle po angielsku, francusku i rosyjsku. Jest katoliczką.
Przypisy
Bibliografia