W maju 1972 miała sesję zdjęciową dla magazynu „Playboy”, a później, w sierpniu 1981 pojawiła się na jego okładce. Za rolę tancerki erotycznej Honey Bruce, która była żoną komika Lenny’ego Bruce’a w dramacie biograficznym Boba Fosse Lenny (1974) u boku Dustina Hoffmana otrzymała Nagrodę BAFTA, nagrodę na 28. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, nagrodę Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych i National Board of Review, a także była nominowana do Złotego Globu i Oscara.

Wyzywająca uroda i pewien rys wulgarności sprawiały, że w kolejnych filmach pojawiała się jako nieco ironiczne wcielenie „amerykańskiego ideału”, nowej wersji typu stworzonego przez Jayne Mansfield. W dramacie biograficznym Arthura Hillera W. C. Fields i ja (W. C. Fields and Me, 1976) wystąpiła jako aktorka Carlotta Monti, towarzyszka W.C. Fieldsa w ostatnich latach jego życia. Następnie została obsadzona w roli Rosie Jones w sensacyjnej komedii familijnej Jonathana Kaplana Pan Bilion (Mr. Billion, 1977) u boku Terence’a Hilla. Rola Eve Teschmacher, osobistą asystentką i obiektem westchnień arcywroga Supermana Lexa Luthora, w filmie fantastycznonaukowym Richarda Donnera Superman (1978) z Christopherem Reevem w roli tytułowej przyniosła jej nominację do Nagrody Saturn w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa.