Na mocy służącego cesarzom prawa patronatu cesarz Franciszek I Habsburg 3 listopada 1815 utworzył w Preszowie greckokatolicką eparchię podległą metropolii ostrzyhomskiej, po czym 13 marca 1816 ustanowił jej ordynariuszem Grzegorza Tarkoviča. Eparchia obejmowała obszar byłego wikariatu koszyckiego i liczyła 194 parochie ze 149 tysiącami wiernych. Przez następne dwa lata nominat starał się w Rzymie o potwierdzenie erekcji i nominacji przez papieża. 22 września 1818 papież Pius VII bullą Relata semper zatwierdził nowo utworzone biskupstwo i jego pierwszego władykę. 17 czerwca 1821 nominat odebrał święcenia biskupie, 26 września został mianowany ordynariuszem preszowskim, a następnie został intronizowany. Swemu pierwszemu władyce eparchia zawdzięcza powołanie podstawowych instytucji, w szczególności kancelarii, biblioteki i archiwum, oraz utworzenie siedziby biskupiej. Za czasów kolejnych władyków eparchia bogaciła się o nowe instytucje. Tworzono sieć szkół parafialnych, w I połowie XIX wieku eparchia patronowała pierwszym słowackim i rusińskim instytucjom kulturalnym. 12 września 1880, po wielu latach wysiłków, otwarto eparchialne seminarium duchowne.