W 1926 wyreżyserował film pt. Matka. Scenariusz autorstwa Natana Zarchiego, oparty był na powieści Maksima Gorkiego. Wsiewołod Pudowkin wystąpił na ekranie, pozostałe role w większości zostały obsadzone przez aktorów nieprofesjonalnych. Scenografie wykonane przez S. Kozłowskiego oraz zdjęcia Anatolija Gołowni, połączone z nowatorskim montażem rytmicznym, zapewniły filmowi międzynarodowy sukces. Drugim filmem zrealizowanym wspólnie przez Wsiewołoda Pudowkina z Natanem Zarchim oraz Anatolijem Gołownią był Koniec Sankt Petersburga z 1927. Zastosowano w nim montaż równoległy dla metaforycznego przedstawienia rewolucji październikowej. W 1928 Pudowkin i Gołownia realizują Burzę nad Azją, stanowiącą z dwoma poprzednimi swego rodzaju cykl arcydzieł wczesnego kina radzieckiego.
W roku 1928 został wydany w Berlinie całościowy wykład teroii filmu Wsiewołoda Pudowkina w postaci książki pt. Reżyseria filmowa i scenopisarstwo. W roku 1929 ukazał się w Londynie przekład angielski tej rozprawy. Dzieło to odbiło się szerokim echem w świecie filmu, stanowiąc teoretyczne uzasadnienie dla postrzegania filmu jako sztuki. W latach 1929-1932 wyreżyserował Zwykły przypadek, kontynuując tym samym eksperymenty z wykorzystaniem metafor zastosowanych dzięki nowatorskiemu montażowi.