Aleksiej Niłycz Kiriłłow – inżynier, filozof amator, potencjalny autor rozprawy o samobójcach, zamieszkujący ten sam dom co Szatow. Jego zdaniem ludzie nie popełniają samobójstwa z dwóch przyczyn: małej (ból) i dużej (lęk przed życiem pozagrobowym). Sam zamierza wyzbyć się strachu przed śmiercią i własne, planowane samobójstwo traktuje jako świadectwo pełnego wyzwolenia. Wzór nihilizmu w literaturze. Jest związany z rewolucyjnym towarzystwem Wierchowieńskiego, ale w bardzo nietypowy sposób: jest zdecydowany popełnić samobójstwo i zrobić to w czasie, który może być przydatny dla celów stowarzyszenia.
Iwan Pawłowicz Szatow – syn byłego kamerdynera Warwary Pietrowny. Kiedy był dzieckiem, Warwara przygarnęła go wraz z jego siostrą Darią Pawłowną i zorganizowała im nauczanie Stiepana Trofimowicza. Członek tajnego stowarzyszenia, wraz z Kiriłłowem odbył podróż do USA, by studiować położenie robotnika amerykańskiego. Krytyk cywilizacji Zachodniej, na studiach był socjalistą, jednak w czasie powieści porzuca swe dawne przekonania i staje się namiętnym obrońcą dziedzictwa chrześcijańskiego prawosławnej Rosji. Prototypami postaci byli: Iwan Iwanow, Wasilij Kielsijew oraz . W końcu Szatow zostaje zamordowany przez członków tajnego stowarzyszenia, tzw. Piątki.