Z kadrą U-17 wziął udział w Mistrzostwach Świata U-17 w Japonii w 1993 roku i był jedną z gwiazd tamtego turnieju, w którym Nigeria wywalczyła mistrzostwo świata.
W pierwszej reprezentacji zadebiutował 11 czerwca 1995 w przegranym w Bostonie 2:3 meczu z USA, rozegranym w ramach towarzyskiego turnieju US Cup. Potem trafił do reprezentacji olimpijskiej, której był jednym z filarów i walnie przyczynił się do awansu tej drużyny na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie. Do reprezentacji trafił na dłużej i wziął udział w Igrzyskach Afrykańsko-Azjatyckich w meczach z Uzbekistanem.
W 1996 roku Oparaku pojechał na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie i tam był podporą defensywy Nigeryjczyków. Grał w każdym meczu swojej reprezentacji, z którą doszedł do finału. Tam Nigeryjczycy pokonali Argentynę 3:2 i osiągnęli tym samym największy sukces w historii afrykańskiego futbolu.
W 1998 roku został powołany awaryjnie do kadry na Mistrzostwa Świata we Francji zamiast kontuzjowanego Jero Shakpoke. Tam był jednak rezerwowym i zagrał 70 minut w pierwszym, zwycięskim 3:2 meczu z Hiszpanią. W następnych meczach Nigeria grała już trójką obrońców i nie znalazło się miejsce w składzie dla Oparaku. Jego rodacy dotarli do 1/8 finału, w której ulegli Danii 1:4.