Kto ujrzał taki nóż – którego istnienie było głęboko skrywaną tajemnicą – nie mógł bez pozwolenia Fremenów opuścić Arrakis"(Stilgar na naradzie u Księcia Leto): "Przeto powiem wam, jaki jest u nas obyczaj. Na tych, którzy widzieli krysonóż, spada pewna odpowiedzialność. (...) Są nasi. Nie wolno im opuścić Arrakis bez naszej zgody". Krysnoże wytwarzano w dwóch odmianach: trwałej i nietrwałej. Nóż w wersji nietrwałej rozpadał się jeżeli był oddalony od ciała dłużej niż tydzień"– To niestałe ostrze, moja pani. Noś je przy sobie. Wystarczy, że będzie dłużej niż tydzień z dala od ciała, a zacznie się rozpadać. Ten ząb szej-huluda jest twój, na całe twoje życie.".
Czerw pustyni jako środek transportu Po wywabieniu czerwia z piasków Diuny Fremeni, wykorzystując haki stworzyciela, wychodzili na jego „grzbiet”. Sztuka korzystania z czerwia jako środka transportu polegała na utrzymaniu go na powierzchni piasku (poza sporadycznymi sytuacjami czerw przemieszcza się pod nim). Aby tego dokonać, Fremeni wbijali haki stworzyciela pod jedną z łusek pokrywających piaskala. Jej odgięcie powodowało, że czerw nie nurkował pod powierzchnię. Łuski skrywały delikatne ciało czerwia, który unikał kontaktu z piaskiem, wskutek czego przekręcał uchyloną łuskę ku górze. W ten sposób Fremeni mogli podróżować na nim nawet kilka dni.