W krajach b. ZSRR Małofiejew jest ceniony jako fachowiec i zwolennik nowoczesnego, ofensywnego futbolu. Wprowadzając nowatorskie pomysły szkoleniowe udało mu się osiągnąć sukcesy m.in. z mińskim Dynamem, a drużyny z niższych lig doprowadzić do profesjonalnego poziomu. Nierzadko jednak zawodnicy nie byli w stanie dostosować się do jego koncepcji, co powodowało konflikty, jak w przypadku reprezentacji Białorusi.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR: 1962
Sukcesy reprezentacyjne półfinalista Mistrzostw Świata: 1966 uczestnik Europy: 1968
Sukcesy trenerskie mistrz ZSRR: 1982 (z Dynamem Mińsk) wicemistrz ZSRR: 1986 (z Dynamem Moskwa) brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1983 (z Dynamem Mińsk) awans do Rosyjskiej Wyższej Ligi: 1993 (z Dynamo-Gazowikiem Tiumeń) awans do Rosyjskiej Pierwszej Dywizji: 1996 (z Anży Machaczkała), 2009 (z Dinamem Sankt Petersburg)
Sukcesy indywidualne król strzelców Mistrzostw ZSRR: 1971 wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1 (1967), Nr 2 (1963, 1968), Nr 3 (1965) członek Klubu Grigorija Fiedotowa: 109 bramek