Przez osiem kolejnych sezonów (1982/1983 do 1990/1991) Svan nie opuszczał czołowej trójki klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Nikt przed nim nie mógł poszczycić się takim osiągnięciem. Jedynym zawodnikiem, który osiągnął lepszy wynik w tym zakresie był Bjørn Dæhlie, który utrzymywał się w czołowej trójce przez 10 sezonów.
Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Sarajewie. Został tam mistrzem olimpijskim w biegu na 15 km techniką klasyczną oraz w sztafecie 4 × 10 km. Szwedzi wystąpili w sztafecie w składzie: Thomas Wassberg, Benny Kohlberg, Jan Ottosson i Gunde Svan. Zdobył ponadto srebrny medal w biegu na 50 km stylem klasycznym oraz brązowy na dystansie 30 km techniką dowolną. Na igrzyskach olimpijskich w Calgary Szwedzi w składzie: Jan Ottosson, Thomas Wassberg, Gunde Svan i Torgny Mogren obronili tytuł mistrzów olimpijskich w sztafecie wywalczony w Sarajewie. Co więcej Svan zdobył także złoty medal w biegu na 50 km techniką dowolną. Na późniejszych igrzyskach już nie startował.