W listopadzie 1944 roku podporucznik Zdzisław Wilhelmi został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
We wrześniu 1945 roku przekazał swoje obowiązki i poinformował dowództwo Obwodu Łomżyńskiego o zaprzestaniu działalności konspiracyjnej.
Działalność naukowa Zdzisław Wihelmi wyjechał do Łodzi, gdzie kontynuował studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej. Jesienią 1948 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera elektryka. Jeszcze jako student podjął w tej uczelni pracę jako asystent Katedry Fizyki Technicznej kierowanej przez prof. Andrzeja Sołtana.
Po otrzymaniu dyplomu przyjął propozycję profesora Sołtana i przeniósł się do Warszawy, rozpoczynając pracę jako starszy asystent w jego uniwersyteckiej Katedrze Atomistyki. Równocześnie podjął na tym Uniwersytecie studia na Wydziale Fizyki, ukończył je w roku 1952 uzyskując stopień magistra filozofii w zakresie fizyki. W dwa lata później, po przygotowaniu pracy doktorskiej z fizyki jądrowej, otrzymał stopień naukowy doktora fizyki. W roku 1956 Centralna Komisja Kwalifikacyjna przyznała mu tytuł docenta (który był odpowiednikiem później wprowadzonego stopnia doktora habilitowanego).