Historia Brak jest dokumentów poświadczających dokładną datę budowy bramy. Na podstawie badań archeologicznych, okres budowy szacowany jest na lata pomiędzy 160 a 200 rokiem n.e. Pewne elementy bramy nie zostały ukończone – prace przerwano albo ze względu na zagrożenie oblężeniem, albo z powodu problemów z finansowaniem projektu. Pomimo to służyła jako północna brama wjazdowa do Trewiru. Oprócz niej istniały jeszcze trzy inne bramy (Porta Alba, Porta Media, Porta Inclyta).
Po upadku starożytnego Rzymu w V w. budowla służyła jako źródło materiałów budowlanych i była stopniowo rozbierana. W XI w., za namową arcybiskupa Poppo von Babenberga (986–1047) do Trewiru przybył mnich Symeon, który zamieszkał w 1030 roku w celi we wschodniej wieży bramy. Symeon zmarł w 1035 roku, został pochowany w swoim eremie i ogłoszony świętym. W 1042 roku arcybiskup poświęcił ołtarz w bramie, która została przekształcona w kościół.
W 1794 roku wojska francuskie zajęły miasto, wprowadzając zakaz odprawiania mszy w kościele i przetapiając wkrótce jego ołowiany dach na amunicję. W 1802 roku kościół ostatecznie zamknięto. Rok później relikwie św. Symeona zostały przeniesione do kościoła św. Gerwazego.