Alvinella pompejana – gatunek wieloszczeta z głębin oceanicznych, znajdowany jedynie w ekosystemach kominów hydrotermalnych na Pacyfiku.
Odkryty na początku lat 80. XX wieku w ramach międzynarodowego badawczego programu FAMOUS – French-American Mid-Ocean Undersea Study (w roku 1974 ekspedycję batyskafu Alvin prowadził holender Tjeerd H. van Andel). Jest skrajnym termofilem.
Nazwa gatunku pochodzi od rzymskiego miasta Pompeje zniszczonego w 79 r. n.e. w wyniku erupcji Wezuwiusza. Związane z ekosystemami kominów hydrotermalnych zwierzęta te żyją w temperaturach do 80˚C, co czyni z Alvinella pompejana organizm tolerujący najwyższe temperatury spośród zwierząt wielokomórkowych znanych nauce. Głowowa część zwierzęcia zazwyczaj znajduje się w znacznie chłodniejszej wodzie, zaś część ogonowa jest wystawiona na działanie gorącej wody tryskającej z ujścia hydrotermalnego. Jak dotąd brak danych o temperaturze ciała zwierzęcia. Sądzi się, że zwierzęta te oddają ciepło w części głowowej mogąc w ten sposób zachować wewnętrzną temperaturę w granicach umożliwiających przetrwanie. Po raz pierwszy odkryto je w ekosystemach kominów hydrotermalnych w pobliżu Wysp Galapagos.