Drugi Kanał Wellandzki – drugi kanał wodny umożliwiający statkom ominięcie wodospadu Niagara podczas żeglugi na Wielkich Jeziorach Ameryki Północnej. Zbudowany został ponieważ pierwszy kanał, wykonany z drewna, okazał się nietrwały i zbyt mały w obliczu rosnącej ekonomii Ameryki Północnej. W odróżnieniu od pierwszego kanału, głównym celem tego był transport statków, a nie doprowadzenie wody. Prace trwały od 1842 do 1845.
thumb|250px|Zbliżenie akweduktu, dziś stojącego nad stałym gruntem
Budowa Kompania Kanału Wellandzkiego (ang. Welland Canal Company) została przejęta poprzez rząd Kanady wskutek problemów finansowych. Rząd, widząc znaczenie kanału dla rozwoju kraju, podjął decyzję o bardzo potrzebnym remoncie generalnym.
Trasa kanału nie zmieniła się znacząco powyżej skarpy Niagary. Obok pierwotnego, drewnianego akweduktu zbudowano nowy, z wapienia wydobytego z kamieniołomu w Queenston. Po ukończeniu nowego akweduktu, stary zamknięto, i środek rozebrano podczas gdy końce pozostały połączone z nowym kanałem i służyły jako magazyny.
thumb|250px|Jedna ze śluz kanału dziś. Wrota usunięto i rurę dodano w późniejszych czasach.