W 1320 roku Polska zjednoczyła się, a Władysław Łokietek został jej królem. Kraj ten nadal był jednak zbyt słaby, aby podjąć się kolejnej walki. Zamiast tego nowy król poddał spór z zakonem krzyżackim pod sąd papieski w Inowrocławiu. Wyrok z 1321 roku nakazał Krzyżakom zwrot Pomorza Gdańskiego Polsce. Zakon, mimo polskich akcji dyplomatycznych i orzeczeń sądów papieskich, nie zamierzał zwrócić tych ziem.
W marcu 1329 roku w sojuszu z Janem Luksemburskim Krzyżacy podbili Ziemię dobrzyńską, a w kwietniu wtargnęli na Kujawy, gdzie spalili Włocławek z katedrą oraz grody w Raciążku i Przedeczu. W 1330 roku Krzyżacy zdobyli w maju gród Wyszogród, ponownie Raciążek, Radziejów, Nakło i Bydgoszcz. W odwecie Łokietek, przy wsparciu wojsk węgierskich i litewskich z Giedyminem, wtargnął we wrześniu do ziemi chełmińskiej i splądrował okolice Golubia, Kowalewa, Radzynia, zdobył zamek w Wąbrzeźnie i podczas oblegania zamku w Lipienku 18 października 1330 zawarł z wielkim mistrzem siedmiomiesięczny rozejm, w którym Krzyżacy zobowiązali się zwrócić Łokietkowi Bydgoszcz i Wyszogród.