Ośrodek stał się miejscem startów oraz centrum kontroli lotów dla wszystkich misji rakiet kosmicznych i balistycznych przeprowadzanych przez Marynarkę Wojenną.
16 listopada 1963 roku globalną kontrolę i planowanie sieci wystrzeliwania i śledzenia rakiet ICBM i kosmicznych powierzono US Air Force, na rozkaz sekretarza obrony USA, Roberta McNamary. W rezultacie, 1 lipca 1964 roku Siły Powietrzne przejęły większą część poligonu PMR. Pozostała część terenów została przekazana 1 lutego 1965 roku.
Na poligonie tym rozwijano i testowano wiele rodzajów broni rakietowej używanej później przez Armię Stanów Zjednoczonych, m.in.: AIM-9 Sidewinder, Sparrow III, AIM-54 Phoenix, Harpoon, BGM-109 Tomahawk, Standard czy Trident. Tutaj również odbywały się loty w ramach eksperymentu NERV (Nuclear Emulsion Recovery Vehicle).
Pierwszą rakietę, Terrier ASROC Cajun, odpalono 1 maja 1959. Ostatnią, Nike Javelin, 25 marca 1966.
Stanowiska startowe Ośrodek posiadał 6 stanowisk startowych przystosowanych dla rakiet kosmicznych oraz sondażowych: