Znaleziska pojedynczych narzędzi z brązu (grotów, sztyletów, siekierek) z rejonu Węgorzewa i Stręgla świadczą o kontaktach handlowych z innymi ludami.
Około połowy I tysiąclecia p.n.e. obszar ten zasiedlili Bałtowie Zachodni, którzy zakładali grody obronne na wypłyceniach jeziornych lub wzniesieniach. Z tego okresu pochodzą ślady tzw. kultury kurhanów zachodniobałtyjskich. W kolejnych stuleciach rozwinęła się kultura bogaczewska, której przedstawiciele utrzymywali kontakty handlowe z Cesarstwem Rzymskim. Ślady ich obecności odkryto m.in. w Ogonkach, Ruskiej Wsi i Węgorzewie.
We wczesnym średniowieczu obszar ten zamieszkiwali Galindowie – jedno z plemion pruskich. Ich gospodarka opierała się na rolnictwie, hodowli, łowiectwie i bartnictwie, a terytorium było podzielone między rody możnowładcze, które wznosiły grody otoczone osadami. W wyniku wojen z Jaćwingami i najazdów polskich Galindia została spustoszona, co zapoczątkowało jej stopniowy upadek.