Ludwik Tworek nr 3497kpr. Franciszek Wąchała nr 3511kpr. Józef Wnuk nr 3498rtm. Tadeusz I Zieliński nr 6735
Pułk w okresie pokoju Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej pułk pozostawał na linii demarkacyjnej. 26 stycznia 1921 pomaszerował do rejonu Ożydowa, gdzie pozostawał w odwodzie 6 Armii. 14 maja 1921 pułk odjechał z Ożydowa transportem kolejowym do Stanisławowa. Do czasu zakończenia pełnego remontu koszar pododdziały stacjonowały w okolicznych wsiach. W latach 1921–1924 pułk wchodził w skład VI Brygady Jazdy, a wraz ze zmianą terminu „jazda” na „kawaleria" wszedł w skład 6 Samodzielnej Brygady Kawalerii. Wiosną 1937 brygada ta została przeformowana w Podolską Brygadę Kawalerii, a 6 pułk Ułanów Kaniowskich pozostał w jej składzie.
Koszary
Od 14 maja 1921 pułk stacjonował w Stanisławowie, w poaustriackim kompleksie koszarowym, w jego zachodniej części. Ze względu na duże zniszczenia, kontynuowano remont koszar jeszcze przez pewien czas po przyjeździe 6 pułku ułanów. Z początkiem 1922 w Stanisławowie stacjonowały jedynie szwadrony: ckm i techniczny oraz szkoła podoficerska i dowództwo pułku, a być może też również skadrowany szwadron zapasowy. W tym czasie 2. i 4 szwadron stacjonowały w Kołomyi, a 3 szwadron w Tłumaczu. 1 szwadron stacjonował w Rohatynie w „fatalnych warunkach kwaterunkowych”.