Ponadto właściciel miasta miał dostarczać szpitalowi raz na kwartał 1 korzec mąki pszennej. Niedługo później Piotr Tomicki ustanowił dziesięcinę dla szpitala, ściąganą ze wsi Krawara. Od 1698 szpital otrzymywał stały przychód pieniężny, pochodzący z dochodów z kamienicy Wadowskiej w Warszawie (własności parafii św. Zygmunta).
5 listopada 1744 zawieszono trzeci dzwon, poświęcony przez bpa Michała Kunickiego. W 1781 Mikołaj Radziwiłł zlecił budowę nowego kościoła, przypuszczalnie już murowanego, jednak nigdy nieukończonego. Ostatnim kapelanem kościoła był ks. Eustachy Zabarski (zm. 2 maja 1821).
Kościół podupadający stopniowo, ostatecznie spłonął w 1876. W miejscu kościoła i cmentarza urządzony został ogrodzony skwer z lapidarium i kapliczką z 1881. Architektura Kościół był o drewnianej konstrukcji zrębowej, opartej na płatwi. Przypuszczalnie zastosowano w nim powszechny ówcześnie w Małopolsce gotycki system więźbowo-zaskrzynieniowego. Kościół wyposażony został w trzy dzwony, zatem jego bryła musiała posiadać wieżę, zapewne w przedniej części nawy. Dach kościoła najprawdopodobniej kryty był gontem.