Z kolei powstała apomiksja pomogła utrwalić liczne mieszańce i mutacje.
Taki obraz ewolucji jest dodatkowo zaciemniany przez to, że: większość przedstawicieli rodzaju może produkować żywotny i zredukowany pyłek, który może zapylać seksualne diploidy lub tetraploidy, apomiktyczne poliploidy mogą czasami tworzyć zdolne do zapłodnienia (zredukowane, bądź nie) komórki jajowe, czego efektem jest powstanie mieszańców (nawet przy całkowitym brak taksonów seksualnych).
W efekcie wyciąganie wniosków na podstawie badań molekularnych jest bardzo trudne, zaś opieranie się na morfologii czy cytologii także może łatwo prowadzić do błędnych wniosków. Drugie założenie opiera się na stwierdzeniu, że najstarsze filogenetycznie są sekcje rozmnażające się wyłącznie w sposób płciowy i jednocześnie mające takie cechy prymitywne jak: diploidalna liczba chromosomów, przylegające, szerokojajowate i wyraźne obrzeżenie listków okrywy koszyczka, całobrzegie lub słabo podzielone liście, gładkie, duże i nieliczne niełupki w koszyczku, zabarwiony puch kielichowy, brak lub krótki dzióbek w niełupce, brak lub krótka piramidka w niełupce oraz mały, reliktowy zasięg.