W 1840 roku wystąpił z Kościoła metodystycznego i przeprowadził się do Albany w stanie Nowy Jork. Na początku wiosny 1842 roku przez sześć kolejnych niedziel wygłosił serię sześciu wykładów na temat An Inquiry – Are The Wicked Immortal? (Czy źli są nieśmiertelni? Analiza zagadnienia). Zapis tych odczytów został wydany na terenie Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii jako Six Sermons (Sześć kazań) i rozpowszechniony w nakładzie 200 tysięcy egzemplarzy przez ponad 40 lat. Od 1843 roku wydawał własne czasopismo Bible Examiner.
Odrzucił naukę o nieśmiertelności duszy, uznając iż została ona stworzona pod wpływem filozofii greckiej. Negował w związku z tym także istnienie wiekuistego piekła. Uważał również, iż Wielkanoc powinna być obchodzona dnia 14 nisan. Po roku 1870 zaczął głosić, iż „niegodziwi” zostaną podzieleni na dwie klasy: tych, którzy świadomie odrzucili przesłanie Ewangelii oraz tych, którzy zmarli w niewiedzy. Ci drudzy zostaną przy końcu świata wskrzeszeni, by wybrać przyjęcie wiary w Chrystusa i dostąpienie warunkowej nieśmiertelności lub odrzucenie jej i unicestwienie.