mały|Leopold Gottlieb, Portret pani Błeszyńskiej, 1934, Muzeum Narodowe w Warszawie Leopold Gottlieb (ur. 3 czerwca 1879 w Drohobyczu, zm. 24 kwietnia 1934 w Paryżu) – polski malarz.
Życiorys Pochodził z utalentowanej artystycznie rodziny. Był najmłodszym bratem malarza Maurycego, urodził się w rodzinie zasymilowanego przemysłowca żydowskiego pochodzenia. W latach 1896–1902 studiował w krakowskiej ASP u Jacka Malczewskiego i Teodora Axentowicza. Po zakończeniu nauki opuścił Kraków i udał się do Monachium, gdzie kopiował dzieła holenderskie w Starej Pinakotece. W 1904 r. zamieszkał na stałe w Paryżu.
Był pomysłodawcą powstania w roku 1905 krakowskiej Grupy Pięciu, w skład której weszli Wlastimil Hofman, Mieczysław Jakimowicz, Jan Rembowski i Witold Wojtkiewicz. Razem z Grupą Pięciu wystawiał swoje prace w Krakowie, Lwowie, Wiedniu, Berlinie i Warszawie. W 1906 r. wyjechał do Jerozolimy, gdzie objął katedrę malarstwa w Szkole Sztuki i Rzemiosła Bezalel. Po powrocie do Paryża w 1908 r. przebywał w kręgu artystów i krytyków Montparnasse'u. Jego prace promowali Adolf Basler i André Salmon, przyjaźnił się również z Melą Muter. Wystawiał swoje obrazy podczas paryskich Salonów, Jesiennego i Niezależnych, oraz Société Nationale des Beaux Artes i Tuileries. Brał udział w wystawach organizowanych przez wiedeńską Secesję. W 1912 r.