mały|Grób Janusza Hajduna na cmentarzu WitomińskimJanusz Tadeusz Hajdun (ur. 25 lutego 1935 we Lwowie, zm. 12 września 2008 w Gdańsku) – polski pianista i kompozytor.

Życiorys Urodził się we Lwowie. W 1945 r. jako przesiedleniec przybył do Gdyni, gdzie ukończył podstawową szkołę muzyczną. Absolwent Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu w klasie fortepianu Władysława Walentynowicza (1956). Następnie podjął studia w PWSM w Sopocie w klasie fortepianu, które ukończone w 1965 r. W czasie studiów związał się z teatrami „Wybrzeże” i Bim-Bom oraz teatrem rąk „Co to” kierowanym przez Romualda Frejera. W późniejszym okresie współpracował z „Cyrkiem Rodziny Afanasjeff”, co zaowocowało m.in. szlagierem „Niech no tylko zakwitną jabłonie” (muzyka: Janusz Hajdun, słowa: Jerzy Afanasjew).

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w redakcji muzycznej Radia Gdańsk i podjął dalsze studia w PWSM w Gdańsku w klasie kompozycji (ukończone w 1974 r.). Był autorem muzyki do przeszło stu filmów (m.in. nagrodzone Oscarem Tango Zbigniewa Rybczyńskiego, Franz Kafka, Zbrodnia i kara, Bursztynowy las), a także utworów wokalno-instrumentalnych, muzyki baletowej, teatralnej, radiowej i telewizyjnej.

Żoną artysty była artystka-malarka Elżbieta z domu Makuła.