Historia Pierwsza skocznia narciarska w Oberstdorfie (Schanze auf den Halden) funkcjonowała od 1909 r., zaś jej rekordzistą był Szwajcar Bruno Biehler, który osiągnął odległość 22 m. Obiekt ten nie był jednak idealny do uprawiania skoków ze względu na silne światło słoneczne - oślepiające zawodników - oraz krótki rozbieg, uniemożliwiający dalekie próby. Sprawiło to, że klub narciarski z Oberstdorfu wraz z komitetem ds. ruchu i sportu oraz władzami miejscowego uzdrowiska postanowiły znaleźć nowe miejsce pod budowę skoczni. Zdecydowano się na teren na wschód od miasta, zlokalizowany u podnóża Schattenbergu, bowiem miejsce to było znacznie zacienione, a nieruchomość należała do gminy. Głównym inicjatorem przedsięwzięcia był dyrektor uzdrowiska − Hermann Schallhammer. Budowę - według projektu Hansa Schwendigera - rozpoczęto w połowie 1925 r., a ukończono 27 grudnia 1925. W 1930 r. przeprowadzono na niej mistrzostwa Niemiec (w latach 1901−1973 odbywały się one wyłącznie na dużych skoczniach). Obiekt podupadł podczas II wojny światowej, bowiem ostatni konkurs miał tutaj miejsce w 1941 r. Skocznię wyremontowano pod koniec 1945 r., by 1 stycznia 1946 rozegrać okazjonalne zawody noworoczne.