Akcja filmu rozpoczyna się w Katowicach nocą z 12 na 13 grudnia 1981 roku, kiedy grupa zomowców, rozbijając związkową ochronę, wyciągnęła z mieszkania przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w kopalni „Wujek”, Jana Ludwiczaka. Wiadomość szybko dotarła do kopalni. Górnicy, początkowo zaskoczeni, zareagowali spontanicznym protestem, domagając się zniesienia stanu wojennego i uwolnienia Ludwiczaka. Po szturmie wojska, oddziałów ZOMO i milicji protesty zostały stłumione 16 grudnia 1981 roku, a w wyniku walk górników z aparatem przemocy zginęło 9 górników: Józef Czekalski, Józef Krzysztof Giza, Joachim Józef Gnida, Ryszard Józef Gzik, Bogusław Kopczak, Andrzej Pełka, Jan Stawisiński, Zbigniew Wilk i Zenon Zając.
Streszczenie Nocą z 12 na 13 grudnia 1981 roku kilkoro funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa podjeżdża pod mieszkanie Ludwiczaka. Ten odmawia ich wpuszczenia, po czym prosi przez telefon związkowców „Solidarności” o przysłanie ochroniarzy. Ci przybywają, bagatelizują jednak zagrożenie. Niebawem pod to samo mieszkanie przybywa zastęp zomowców, którzy masakrują pałkami twarz jednego z ochroniarzy i siłą zabierają ze sobą Ludwiczaka.