succus – sok, żywica drzewna; nazwa succinum używana jest również w farmacji Grecy nazywali ten kamień elektron (ηλεκτρον), co oznacza świecący i błyszczący; od nazwy tej pochodzi określenie elektryczności Rzymianie nazywali bursztyn electrum, co było zapożyczeniem z greki, lub lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika Estowie (ludy bałtyjskie), jak podaje Tacyt, nazywali go słowem glaesum, które to słowo było również używane w łacinie i od którego pochodzi słowo szkło (glass, glas) używane w językach germańskich Egipcjanie nazywali bursztyn sokal Arabowie anbar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry; od tej nazwy pochodzi angielskie amber Persowie nazywali kamień karuba – złoty rabuś używana w niektórych językach słowiańskich nazwa jantar pochodzi od litewskiego gintaras lub gentaras Żydzi nazywali go chaszmal, co dosłownie oznacza przepływ prądu, ale metafizycznie również Moc Boża, Moc Anielska, Tchnienie
Właściwości