thumb|250px|Śpiewacy run z początku XX wieku Runy – nazwa dawnych epickich pieśni ludowych, fińskich i karelskichRuny II, Słownik języka polskiego PWN.W języku fińskim „runo” to wiersz, pieśń, najbliższy odpowiednik angielskiego „lore” – tradycja ustna. Fińskie „runo” to nie to samo, co „futhark” – nordycki znak runiczny, typ pisma przystosowany do rzezania liter w drzewie lub kamieniu. Kalevala. Fenomen kulturowy Kalevali, Biblioteka Uniwersytecka KUL., często o treści mitycznej. Z run składa się fińsko-karelski epos narodowy KalevalaŁ. Sommer, Kalevala. Szamańska pieśń działacza, Biblioteka Uniwersytecka KUL..
Runy są specyficzną formą poezji ludowej, śpiewanej, która powstała około 2500–3000 lat temu w kulturze plemion bałtofińskich, zamieszkujących wybrzeża Zatoki Fińskiej. W tym czasie nastąpił przełom kulturowy, wskutek czego powstała forma poezji o następujących cechach: aliteracja, paralelizm, wiersz ciągły i metrum czterostopowy, nazwany metrum Kalevali. Runy miały najczęściej cztery lub pięć stóp i śpiewane były na melodię o cechach pentatonik, Finnish Literature Society..