zmarginalizowana została tytułowa postać „ostatniego” Mohikanina – Unkasa, a na pierwszy plan wysunięto głównych przeciwników – wodza Maguę i Sokole Oko (przemianowanego ze Skórzanej Pończochy w oryginale); również uwaga widza zdecydowanie skierowana została na tę postać. Wskutek tego obraz Manna nastrojem i charakterem znacznie odbiega od ujęcia narzucanego kinematografii przez literacki pierwowzór. W jego wersji szybka narracja i dynamiczny montaż prowadzą akcję od jednej do następnej kulminacji wydarzeń, a scenom krwawej przemocy towarzyszą zaskakujące w tym ciągu momenty liryczne odnoszące się do uczucia narastającego między Korą i Sokolim OkiemAndrzej Kołodyński, Konrad J. Zarębski: Słownik adaptacji filmowych, dz. cyt., s. 167.. Nastrojowość przełomowych momentów wzmaga przewodni motyw muzyczny.