Cybernetyka społeczna, socjocybernetyka (gr. [κυβερνήτης] kybernetes – „sternik; zarządca”, od [κυβερνᾶν] kybernán – „sterować; kontrolować”, ) – nauka o procesach, celach i metodach sterowania społeczeństwem. Ujmując ją inaczej: interdyscyplinarne podejście do badania systemów społecznych z wykorzystaniem koncepcji cybernetyki oraz teorii systemów. Czerpie inspirację z tzw. cybernetyki drugiego rzędu, koncentrującej się na autoreferencyjności i zdolności systemów do samoregulacji.
Założenia Socjocybernetyka zakłada, że społeczeństwa mogą być analizowane jako systemy dynamiczne, w których interakcje między jednostkami i instytucjami podlegają określonym regułom. Kluczowe koncepcje obejmują:
Autoreferencyjność – zdolność systemów społecznych do analizowania i przekształcania własnych struktur. Sprzężenie zwrotne – mechanizmy regulacyjne wpływające na stabilność i zmiany w systemie. Systemy autopojetyczne – rozumienie organizacji społecznych jako struktur samopodtrzymujących się.
Zastosowania Socjocybernetyka znajduje zastosowanie w analizie polityki, ekonomii, organizacji społecznych oraz systemów zarządzania.