Zwycięską passę kontynuował w sezonie 1994/1995. W zawodach pucharowych wygrał sześć z dziesięciu konkursów, ponadto dwa razy zajmując drugie miejsce i raz trzecie. Jego najsłabszym wynikiem było piąte miejsce w pierwszym konkursie cyklu – 29 listopada 1994 roku w Steamboat Springs. Wygrał między innymi zawody w Holmenkollen za co został nagrodzony medalem Holmenkollen. Jest pierwszym zawodnikiem spoza Europy i jednocześnie pierwszym Azjatą, który otrzymał to wyróżnienie. W klasyfikacji generalnej wyprzedził o ponad 300 punktów dwóch Norwegów: Bjarte Engena Vika i Knuta Tore Apelanda. Na przełomie lutego i marca 1995 roku brał udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay. W konkursie indywidualnym nie zdobył medalu, na mecie biegu stawił się jako piąty, tracąc do brązowego medalisty Sylvaina Guillaume’a z Francji 27,2 sekundy. W sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: jego brat bliźniak Tsugiharu Ogiwara, Masashi Abe i Takanori Kōno. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć.