Syjon ( „wysoki”, ) – wzgórze w Jerozolimie, położone na południe od Starego Miasta, za Bramą Syjońską.
Historia Pierwotnie terminem „Syjonu” określano południowo-wschodnie wzgórze w Jerozolimie (tzn. sam Ofel), na którym według przekazu biblijnego znajdowała się twierdza Jebuzytów, zdobyta przez Dawida, miejsce umieszczenia Arki Przymierza. Za czasów Salomona w obręb miasta włączono wzgórze północno-wschodnie, na którym wzniesiono pałac królewski i Świątynię. Od tego czasu miano Syjonu otrzymało całe wzgórze, a później zaczęto tak nazywać całą Jerozolimę.
Od około IV w. Syjonem nazywane jest wzgórze znajdujące się poza murami Starego Miasta, na zachód od Ofelu. Czasem dodaje się do nazwy wzgórza przymiotnik chrześcijański, dla odróżnienia go od swego starotestamentowego poprzednika.
Na szczyt wzgórza biegnie kręta droga nazwana „Drogą Papieską” (Derekh Ha'apifyor) na cześć historycznej wizyty w Jerozolimie papieża Pawła VI w 1964 r. Pomiędzy 1948 a 1967 niewielka część wzgórza stanowiła fragment strefy zdemilitaryzowanej, tzw. strefy niczyjej (), oddzielającej wrogie sobie wówczas Izrael oraz Jordanię.