W kampanii wrześniowej dowodził 3 Dywizją Piechoty Legionów. 8 września w bitwie pod Iłżą został ranny i dostał się do niewoli niemieckiej. Po wyjściu ze szpitala trafił do Oflagu VII A Murnau. 30 kwietnia 1945 uwolniony przez armię amerykańską, pozostał w Polskim Ośrodku Wojskowym Murnau do 20 sierpnia tego roku.
Po uwolnieniu z niewoli w 1945 wrócił do kraju i został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 14 września 1945 pełnił obowiązki szefa Wydziału Szkół Oficerskich Departamentu Piechoty i Kawalerii Ministerstwa Obrony Narodowej, a od 10 sierpnia 1946 szefa tegoż departamentu. W tym samym roku został awansowany na stopień generała brygady. Od 14 lipca 1947 do 10 września 1948 dowodził 7 Łużycką Dywizją Piechoty w Bytomiu. 30 września 1948 został przeniesiony w stan spoczynku.
Zmarł 13 grudnia 1948 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 22-Tuje-5).