. 7 listopada 1918 obalono pokojowo monarchię bawarską, a Bawaria stała się republiką. Przywódcą Republiki, wyłonionym w porozumieniu szybko powołanych rad robotniczych, chłopskich i żołnierskich, został Kurt Eisner, przywódca USPD w BawariiUrsula Büttner: Weimar. Die überforderte Republik, Bonn 2010, s. 40.. Rady te, co należy zaznaczyć, były do pewnego stopnia reprezentacją Bawarczyków o demokratycznych lub socjalistycznych poglądach, aczkolwiek w większości byli konserwatyści nieuznający rad robotniczych. W skład rządu weszła też bawarska SPD.
Skutki zamachu na Kurta Eisnera Partia USPD przegrała wybory do landtagu bawarskiego 12 stycznia 1919 r., otrzymując tylko 2,5% głosów i trzy mandaty, a zwycięzcą była konkurencyjna socjaldemokratyczna SPD (33%). Wynik wywołał rozruchy skrajnej lewicy w Monachium. 21 lutego skrajny prawicowiec zastrzelił idącego do parlamentu Kurta Eisnera. Większość niemieckich historyków zgadza się, że gdyby nie doszło do zamachu, to Eisner zrzekłby się stanowiska premiera Bawarii. Śmierć Eisnera pobudziła do działania bawarską lewicę. 1 marca powołano rząd SPD Martina Segitza, lecz nie udało mu się sformować gabinetu. Prowadzono próby stworzenia koalicji SPD ze skrajną lewicą, lecz nie przyniosły one efektu i doprowadziły do dalszego rozwarstwienia politycznego.