W głosowaniu nad poparciem Bawarskiej Republiki Rad z 20 tysięcy członków głosowała ⅓, a głosy podzieliły się po połowie z niewielką przewagą przeciwników współpracy.
„Pseudo” Republika Rad, jak nazwali ją komuniści bawarscy, była okresem całkowitego chaosu i rozprężenia. Obwieszczenia, proklamacje, rozkazy i kontrrozkazy były tworzone, publikowane i rozpowszechniane w hektycznym tempie. Najbardziej znanym ministrem tego rządu był minister spraw zagranicznych dr Franz Lipp, który poinformował Lenina 10 kwietnia drogą radiową, że „proletariat Górnej Bawarii jest zjednoczony” ale „zbieg Hoffmann zabrał ze sobą klucz do mojej ministerialnej toalety”. Komintern nie dysponował w owym czasie jakimikolwiek informacjami na temat Bawarskiej Republiki Rad, tak samo jak bawarscy komuniści nie dysponowali informacjami na temat ówczesnych posunięć bolszewików w Rosji.
8 kwietnia władzę po rezygnacji Ernsta Niekischa przejął Ernst Toller, 25-letni poeta i słabo znany polityk. Poparł on Bawarską Republikę Rad i objął ster rządów „nie chcąc opuszczać mas w potrzebie”.