thumb|185px|Leopold Okulicki w 1921 thumb|185px|Major Leopold Okulicki thumb|Prezes Wołyńskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej mjr Leopold Okulicki i trener Karol Kossok w otoczeniu piłkarzy Hasmonea Równe, sierpień 1935 mały|240x240px|Szef sztabu płk dypl. Leopold Okulicki i gen. Władysław Anders, dowódca Armii Polskiej w ZSRR, w gabinecie gen. Andersa thumb|Gen. Władysław Anders i szef sztabu płk dypl. Leopold Okulicki dokonują inspekcji oddziałów Armii Polskiej w ZSRR, 1941–1942 Leopold Okulicki, ps. „Niedźwiadek”, „Biedronka”, „Bronka”, „Jan”, „Jan Mrówka”, „Jan Ogór”, „Kobra”, „Konrad”, „Kula”, „Miller”, „Mrówka”, „Stary Boba”, „Osa”, „Pan Jan”, „Sęp”, „Termit” (ur. 12 listopada 1898 w Bratucicach, zm. 24 grudnia 1946 w MoskwieAleksander Gella, Zagłada Drugiej Rzeczypospolitej 1945–1947, Warszawa 1998, s. 68.) – generał brygady Wojska Polskiego, współtwórca SZP-ZWZ-AK, ostatni komendant główny Armii Krajowej, komendant główny NIE, komendant Okręgu Łódź ZWZArmia Krajowa – szkice z dziejów Sił Zbrojnych Polskiego Państwa Podziemnego, pod redakcją Krzysztofa Komorowskiego, Warszawa 1999, s. 420., komendant główny ZWZ terenów pod okupacją sowiecką, cichociemny cichociemni.ovh.org/lista.html, [dostęp 2014-01-13].. Więziony w ZSRR przez NKWD m.in.