Minister Przychodów i Skarbu w Księstwie Warszawskim był jednoosobową naczelną władzą administracyjną w zakresie skarbowości.
W swych działaniach teoretycznie skrępowany był etatem (budżetem) państwa, ustanawianym przez króla, praktycznie mógł jednak budżet ten zmieniać, a także – jako dysponent funduszy – wpływać na działalność innych organów administracji centralnej. Oprócz ministerstwa podlegało mu kilka wyodrębnionych instytucji, jak Kasa Generalna, Biuro Generalne Stempla (opłaty skarbowej), Dyrekcja Loterii i Wydział Administracji Soli (posiadający odrębną kasę); niektóre z nich zostały z czasem wchłonięte przez samo ministerium. Od 1811 r. w zakres jego kompetencji wchodził zarząd dobrami narodowymi, sprawowany za pośrednictwem Dyrekcja Generalna Dóbr i Lasów Narodowych. W 1810 r. utworzono, dla odciążenia ministra od mniej ważnych zadań administracyjnych, urząd Dyrektora Generalnego Skarbu (obsadzony dopiero od 1812 r.).