18 marca 2003 roku amerykański pisarz Dan Brown wydał powieść sensacyjną pt. Kod Leonarda da Vinci. Książka opowiada o morderstwie kustosza Luwru Jacques’a Sauniere’a. Policja wzywa do pomocy profesora symboliki Roberta Langdona, który dostrzega serie zakonspirowanych śladów, mogących pomóc w ujęciu mordercy. Historykowi pomaga agentka policji Sophie Neveu, będąca również wnuczką zamordowanego kustosza. Zdaniem Langdona Sauniere należał do Zakonu Syjonu, ukrywającego Świętego Graala. Do Zakonu mieli przynależeć m.in. Leonardo da Vinci i Isaac Newton. Kluczowe ślady mają być ukryte w obrazach Ostatnia Wieczerza i Mona Lisa.
W jednym z rozdziałów tej powieści przedstawiono sensacyjną analizę Ostatniej Wieczerzy. Według autora uwieczniony na malowidle św. Jan to faktycznie św. Maria Magdalena, będąca wierną towarzyszką Jezusa. Św. Piotr ma być niechętnie nastawiony do Marii Magdaleny. W powieści zasugerowano, że Leonardo nie namalowałby mężczyzny o zniewieściałej twarzy, ponieważ potrafił dobrze różnicować płcie w swoich obrazach. Faktycznie Leonardo specjalizował się w zacieraniu różnic pomiędzy płciami. Analiza ta stanowi teorię spiskową zaczerpniętą z książki Templariusze. Tajemni strażnicy tożsamości Chrystusa Lynna Picknetta i Clive’a Prince’a.