Responsoria krótkie występują w tradycyjnej wersji obrządku rzymskiego w godzinach mniejszych, gdzie następują zawsze po krótkim czytaniu biblijnym, zwanym capitulum. Podobnie jest w obrządku dominikańskim. W wersji obrządku rzymskiego zreformowanej po Soborze watykańskim II responsoria krótkie występują w jutrzni, nieszporach i komplecie, zawsze po czytaniu (łac. lectio brevis).
W obrządku monastycznym, zarówno tradycyjnym jak i zreformowanym, responsoria krótkie występują w laudesach i w nieszporach po capitulum. W obrządku ambrozjańskim responsoriów krótkich używa się w godzinach mniejszych. W antyfonarzu luterańskim, opracowanym przez bractwo Michaelsbruderschaft z Ruchu Barnóweckiego, responsoria krótkie są przewidziane na jutrznię, modlitwę południową (sekstę), nieszpory i kompletę, a ponadto na wigilię, jeżeli się ją odprawia.
Melodie Melodie responsoriów krótkich są proste i standardowe, istnieje kilka wzorów melodycznych, według których wykonuje się różne teksty.