W obszarze jego poszukiwań znajduje się także teoria sztuki, którą stara się aktywnie rozwijać i wzbogacać. Jest twórcą nowych koncepcji artystycznych m.in. teorii wyboru czy inwentyki – związanej z wynalazczością w twórczości projektanckiej i plastycznej. Polega ona na wymyślaniu nowych kierunków w sztuce, takich jak chociażby sztuka sprzedajna, sztuka modna, sztuka idolowa (bezpokoleniowizm), folkowa, artpolo, ładnizm, komrzeczywistość, i inne. Uważa, że współcześnie powinien obowiązywać koniunktywizm jako przeciwieństwo sztuki alternatywnej, ariergardyzm w opozycji do awangardy, zaś ewolucja powinna zastąpić rewolucję. Dużą wagę przywiązuje do przedmiotu, przy założeniu braku podmiotu w rzeczywistości artystycznej. Zarówno artystę, jak i dzieło sztuki traktuje w kategorii przedmiotu.
Zainteresowany jest kwestią zaangażowania odbiorców we współtworzenie sztuki (seria „Obrazów do samodzielnego wykonania”, „Dokończ obraz”), a także współuczestnictwem dzieci w procesie twórczym – efektem połączenia tych dwóch obszarów są obrazy dokańczane przez widzów, czy też synka artysty – Radka.