Teorię Uładzimiraua podważał Hienadź Lebiedzieu, który – po zbadaniu źródeł polskich i czeskich – ustalił datę narodzin Franciszka Skaryny na 1482 rok. Według niego pochodząca z 1504 roku wzmianka, uważana dotąd za najwcześniejszą informację o Skarynie, odnotowana w księgach matrykularnych Akademii Krakowskiej – Franciscus Luce de Ploczko – odnosi się do niejakiego Franciszka z Płocka. Z wynikami badań Lebiedzieua zgadzał się Kastuś Tarasau, który podważał prawdopodobieństwo podjęcia przez Skarynę studiów w wieku 14 lat i uzyskania doktoratu z medycyny w wieku 22 latК. Тарасаў, Памяць пра легенды. Постаці беларускай мінуўшчыны, Мінск 1994, s. 105.. Mikałaj Szczakacichin, analizując ryciny, które Skaryna zamieścił w wydanych przez siebie książkach, doszedł do wniosku, że humanista urodził się 6 marca 1486 roku, gdy w Połocku nastąpiło zaćmienie słońca. Skaryna był katolikiem, prawdopodobnie nie w wyniku konwersji, lecz otrzymując chrzest w obrządku rzymskim. Niektóre źródła błędnie przypisują mu imię Jerzy, co jak wyjaśnił J. Halenczanka, wynika z błędnego odczytania dokumentu, w którym zamiast Georgius zapisano egregius.