Ma ono na celu dostosowanie prędkości do prędkości orbitalnej wymaganej przez orbitę docelową i zmniejszenie jej mimośrodu. Obydwa impulsy nie muszą zostać wykonane podczas tego samego obiegu orbity – statek może przez pewien czas krążyć po orbicie transferowej.
Obniżanie orbity Manewr transferowy Hohmanna pozwala także na sprowadzenie statku z wyższej orbity kołowej na niższą. W takim wypadku różnica leży jedynie w zwrocie wektora ciągu, siła ciągu musi zmniejszać prędkość statku. Spowolnienie lotu powoduje bowiem obniżenie orbity. Drugi impuls powoduje dostosowanie prędkości statku do prędkości wymaganej na nowej niższej orbicie i zmniejszenie jej mimośrodu.
Wpływ siły ciągu silników Manewr Hohmanna przewiduje impulsową zmianę prędkości w celu nadania statkowi orbit kołowych, przeważnie więc używa się do niego silników o dużym ciągu (w celu minimalizacji ilości zużywanego paliwa). Silniki o małym ciągu mogą wykonać manewr Hohmanna w przybliżeniu, poprzez stopniowe powiększanie początkowej orbity. Wymaga to jednak delta-v do 141% większego niż przy wykorzystaniu dwóch silnych impulsów. Jest również bardziej czasochłonne.