grupa dębczyńska.
Wyróżniano dwie fazy: lubowidzka – okres przedrzymski oraz wczesny okres rzymski (nazwa pochodzi od miejscowości Lubowidz na środkowym Pomorzu, gdzie odnaleziono cmentarzysko tej kultury); cecelska (tutaj nazwa pochodzi od cmentarzyska w miejscowości Cecele położonej nad środkowym Bugiem) – pozostałe fazy.
Obszar występowania i kontekst kulturowy thumb|upright=1.3|Kultury archeologiczne III wieku n.e. thumb|upright=1.3|Zasięg kultury wielbarskiej w I-III wiekach n.e. thumb|Fragment kręgu kamiennego i cmentarzyska w Odrach thumb|Popielnica z misą (rekonstrukcja) z cmentarzyska w Odrach Stanowiska kultury wielbarskiej występowały nad Dolną Wisłą od Gdańska po ziemię chełmińską, na zachodzie część Pomorza po Parsętę, Pojezierza Kaszubskiego i Krajeńskiego oraz tereny północnej Wielkopolski. Na początku II wieku n.e. ludność wielbarska rozszerzyła swe wpływy na dawne tereny ludności przeworskiej, tj. prawobrzeżne Mazowsze, Podlasie, Wołyń i Polesie. Stanowiska graniczyły ze stanowiskami kultury przeworskiej, kręgu zachodniobałtyjskiego, kultury czerniachowskiej.