thumb|Tadeusz Żuliński ok. 1910–1914 thumb|Komenda Naczelna POW w roku 1914. Stoją od lewej: Ppor. Aleksander Tomaszewski, ppor. Marian Zyndram-Kościałkowski, ppor. Wacław Jędrzejewicz. Siedzą od lewej: sierż. Dezyderiusz Zawistowski, ppor. Konrad Libicki, por. Tadeusz Żuliński, ppor. Bogusław Miedziński thumb|Grób Tadeusza Żulińskiego na cmentarzu Łyczakowskim Tadeusz Józef Żuliński, ps. „Roman Barski”, „Karol”, „Ryszard” (ur. 28 maja 1889 we Lwowie, zm. 5 listopada 1915 w Sewerynówce) – porucznik Legionów Polskich, lekarz medycyny, działacz niepodległościowy i socjalistyczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, pierwszy komendant naczelny Polskiej Organizacji Wojskowej.
Życiorys Urodził się 28 maja 1889 we Lwowie, w rodzinie Józefa Anzelma (1841–1908), powstańca z 1863, nauczyciela, i Łucji z Grossów, córką zesłańca syberyjskiego z 1846 i wnuczką rotmistrza z 1831. Miał pięć sióstr: Barbarę, Łucję, Teresę, Paulinę oraz Maniusię (1889–1890), która była jego siostrą bliźniaczką. Od najmłodszych lat życia wychowywany był w duchu patriotycznym.